PCPR Pajęczno

Publikacje

A A A
Turnus rehabilitacyjny a pobyt w sanatorium – podstawowe różnice.
zalacznik_824_m[1]
Większość osób myli te dwie formy rehabilitacji. Zasadnicza różnica między turnusem a sana­torium polega na innych źródłach dofinansowania, pewnych różnicach w odniesieniu do adresa­tów pomocy oraz innych rodzajach rehabilitacji realizowanych w ramach turnusu rehabilitacyjnego i w sanatorium.
Turnus rehabilitacyjny - czestniczyć w turnusie może jedynie osoba posiadająca orzeczenie o nie­pełnosprawności, o stopniu niepełnosprawności lub orzeczenie równoważne. Uczestnictwo w turnu­sie jest jednym z elementów tzw. systemu rehabilitacji społecznej i może być dofinansowane ze środ­ków PFRON, będących w dyspozycji powiatowego centrum pomocy rodzinie (pcpr). Ośrodek prowadzący turnus rehabilitacyjny musi być wpisany w specjalny rejestr wojewody. Podstawowym warunkiem otrzymania dofinansowania do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyj­nym jest udokumentowanie faktu niepełnosprawności i spełnienie kryterium dochodowego.Pobyt w sanatorium – pobyt dofinansowany jest ze środków pochodzących z ubezpieczenia zdrowotnego, czyli NFZ. Do sanatorium może pojechać każda osoba, którą skieruje lekarz prowadzący, czyli osoba która choruje lub jest po przebytej chorobie i wymaga leczenia zdrowiskowego w sanatorium tj. zakładzie medycznym. Środkami na leczenie sanatoryjne dysponują oddziały NFZ. Do Wojewódzkiego Oddziału NFZ składa się skierowanie od lekarza. W sanatorium – z założenia – realizowana jest rehabilitacja usprawniająca i lecznicza. Leczenie uzdrowiskowe w sanatorium jest jednym ze świadczeń zdrowotnych gwarantowanych ustawą o świad­czeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.. Przysługuje wszystkim ubezpie­czonym, kwalifikującym się do tego typu leczenia.Z leczenia uzdrowiskowego może skorzystać ubezpieczony, który otrzyma stosowne skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Skierowanie wymaga potwierdzenia przez oddział wojewódzki NFZ, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, a jeżeli nie można ustalić miejsca jego zamieszkania – oddział wojewódzki NFZ, właściwy dla siedziby świadczeniodawcy, który wystawił skierowanie.Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego wystawia skierowanie na leczenie uzdrowiskowe, biorąc pod uwagę:1) aktualny stan zdrowia świadczeniobiorcy,2) brak przeciwwskazań do leczenia uzdrowiskowego,3) wpływ leczenia uzdrowiskowego, w szczególności warunków naturalnych (surowców leczni­czych, klimatu, morza, mikroklimatu), na stan zdrowia świadczeniobiorcy,4) dotychczasowy przebieg i wyniki leczenia uzdrowiskowego, o ile świadczeniobiorca z takiego leczenia korzystał,5) w przypadku dorosłych – zalecaną częstotliwość korzystania z leczenia uzdrowiskowego nie więcej niż raz na 12 miesięcy4.Oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia potwierdza skierowanie, jeżeli:1) lekarz specjalista NFZ zaakceptował celowość skierowania,2) są miejsca w odpowiednich zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, przewidziane w umowach z tymi zakładami.Potwierdzając skierowanie, oddział wojewódzki NFZ określa:1) rodzaj leczenia uzdrowiskowego i jego tryb,2) odpowiedni zakład lecznictwa uzdrowiskowego,3) datę rozpoczęcia leczenia i czas jego trwania w przypadku leczenia uzdrowiskowego w trybie stacjonarnym,4) termin ważności skierowania i okres leczenia w przypadku leczenia uzdrowiskowego w trybie ambulatoryjnym.W przypadku skierowania na leczenie uzdrowiskowe w trybie ambulatoryjnym, świadczeniobiorca uzgadnia termin rozpoczęcia leczenia uzdrowiskowego z zakładem lecznictwa uzdrowiskowego, do którego otrzymał skierowanie, nie później niż 14 dni przed planowaną datą rozpoczęcia leczenia. Do sanatorium ubezpieczony wyjeżdża w ramach urlopu wypoczynkowego i pokrywa część kosztów zakwaterowania i wyżywienia oraz koszty przejazdu. O tym jak często można się ubie­gać o wyjazd do sanatorium decydują wewnętrzne uchwały wojewódzkich oddziałów NFZ. Uza­leżnione jest to przede wszystkim od ilości środków, którymi dysponuje dany oddział NFZ, ilości miejsc w ośrodkach uzdrowiskowych oraz ilości wniosków napływających do oddziału.Okres pobytu na leczeniu uzdrowiskowym dla dorosłych wynosi dla leczenia:1) w szpitalu uzdrowiskowym – 21 dni; 2) uzdrowiskowego w formie rehabilitacji uzdrowiskowej w szpitalu uzdrowiskowym – 28 dni; 3) w sanatorium uzdrowiskowym – 21 dni; 4) uzdrowiskowego w formie rehabilitacji uzdrowiskowej w sanatorium uzdrowiskowym – 28 dni; 5) ambulatoryjnego – od 6 do 18 dni zabiegowych. 1) dla leczenia w szpitalu uzdrowiskowym – 27 dni; 2) dla leczenia w sanatorium uzdrowiskowym – 21 dni; 3) dla leczenia ambulatoryjnego od 6 do 18 dni zabiegowych. Okresy te – zarówno w odniesieniu do dzieci, jaki dorosłych – mogą być wydłużone na wniosek lekarza zakładu lecznictwa uzdrowiskowego, za zgodą oddziału NFZ, który potwierdził skierowanie. Zgoda udzielana jest w ciągu dwóch dni roboczych liczonych od dnia wpłynięcia wniosku do odpo­wiedniego oddziału NFZ. Dzieci i młodzież do ukończenia lat 18, a jeżeli kształcą się dalej – do ukończenia lat 26, dzieci niepełnosprawne w znacznym stopniu (wg. orzeczenia wydanego po 16 r. ż.), a także dzieci upraw­nione do renty rodzinnej nie ponoszą odpłatności za koszty wyżywienia i zakwaterowania w prewen­torium i sanatorium uzdrowiskowym. Osoby korzystające z leczenia uzdrowiskowego zobowiązane są do pokrywania części kosztów zakwaterowania i wyżywienia. Opłata pobierana jest przed rozpoczęciem pobytu, najpóźniej pierw­szego dnia pobytu. Uczestnictwo w turnusie rehabilitacyjnym należy – wg ustawy o rehabilitacji – do podstawowych form aktywności wspomagającej proces rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych.Dofinansowanie (ze środków PFRON) uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym osoby niepełno­sprawnej oraz – ewentualnie – jej opiekuna, udzielane jest przez powiatowe centrum pomocy rodzinie (PCPR), właściwe dla miejsca zamieszkania tej osoby.Czas trwania turnusów wynosi  14 dni. Turnusy organizuje się wyłącznie na terenie kraju, w grupach zorganizowanych liczących nie mniej niż 20 uczestników.Osoba niepełnosprawna legitymująca się ważnym orzeczeniem stwierdzającym niepełnosprawność może ubiegać się o dofinansowanie pod warunkiem, że:1) lekarz prowadzący wypełni odpowiedni wniosek,2) w roku, w którym ubiega się o dofinansowanie nie korzystała z dofinansowania ze środków PFRON na ten cel,3) wybierze ośrodek, który posiada wpis do specjalnego rejestru ośrodków, prowadzonego przez wojewodę, albo poza takim ośrodkiem, w przypadku, gdy turnus jest organizowany w formie niestacjonarnej,4) wybierze organizatora turnusu, który posiada również odpowiedni wpis do rejestru,5) będzie uczestniczyła w zajęciach przewidzianych programem turnusu,6) nie będzie na turnusie pełniła funkcji członka kadry, ani nie będzie opiekunem innego uczest­nika tego turnusu,7) spełni kryterium dochodowe,8) w przypadku turnusu, którego program przewiduje także zabiegi fizjoterapeutyczne, przedstawi podczas pierwszego badania zaświadczenie lekarskie o aktualnym stanie zdrowia, w szczegól­ności o chorobie zasadniczej, uczuleniach i przyjmowanych lekach. Osobie niepełnosprawnej ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności albo posiadającej orzeczenie równoważne oraz osobie niepełnosprawnej w wieku do 16 lat może być przy­znane dofinansowanie pobytu opiekuna.  Tekst artykułu pochodzi z materiałów informacyjnych ze strony PFRON
powrót
  Created by ARISCO
Copyright © 2011 PCPR Pajęczno. Wszelkie prawa zastrzeżone  

Licznik odwiedzin: 338395

"Wszystkie wielkości świata nie są warte dobrej przyjaźni"

 

as

Jesteśmy aktywni

 

 

Kalendarium

Najbliższe święta
więcej

Licznik odwiedzin

Dzisiaj: 42
Wczoraj: 319
Przedwczoraj: 372
W obecnym miesiącu: 12162
W poprzednim miesiącu: 14216

Razem:

338395

Mapa